Promocija dokumentarnog filma “Djeca” (Foto)

“Od ideje do realizacije filma proteklo je godinu dana. Podatak da su trenutno žive tri majke koje su izgubile po tri sina koji su poginuli kao pripadnici Vojske Republike Srpske bio je polazište za studioznije istraživanje koje me opet dovelo do užasavajuće činjenice da je u proteklom ratu ukupno 18 srpskih porodica izgubilo po troje djece. Film prati četiri porodice iz četiri različita mjesta u Republici Srpskoj. Iako sve porodice veže slična tragedija, svaka priča je na svoj način izuzetno specifična. I svaka vas ostavlja bez teksta”, kaže Denis Bojić, autor dokumentarnog filma u produkciji Radio Televizije Republike Srpske.

Promociju filma “Djeca” RTRS prvo organizuje u Banjaluci 26. oktobra u Multipleksu Palas. U sklopu promocije biće izložene fotografija iz porodičnih arhiva i sa snimanja filma a izložba će biti postavljena u porti Hrama Hrista Spasitelja od 22.oktobra. U okviru promocije biće održan parastos za 54 pripadnika Vojske Republike Srpske, kojima je ovaj film posvećen 26. oktobra u 16 časova, takođe u Hramu Hrista Spasitelja.

Nakon banjalučke premijere u novembru se očekuje i beogradska premijera i izložba fotografija, nakon čega slijedi festivalski život filma.

“Koliko god ovaj film bio tužan i težak on je jednostavno morao biti snimljen i samom tom činjenicom postigli smo cilj. Sledeći cilj je da film da značajan doprinos u kulturi sjećanja srpskog naroda te da sto više ljudi van srpskog govornog područja pogleda film i da se naravno što više njih upozna sa žrtvom i stradanjem jednog naroda”, kaže autor filma, Denis Bojić.

Mladenko Sadžak, dekan Filološkog fakulteta na Univerzitetu u Banjaluci pišući recenziju za film o samom filmu je rekao: “Ovaj film se udaljio od klasične dokumentaristike; po ekspresivnom ritmu, po simbolici lajt-motiva, po izraženoj „suzdržanoj napetosti“, koja mu daje nemalu sugestivnost, a posebno po mozaičkoj kompoziciji, koja spaja i veže sve priče i motive u jednu cjelinu, on se u približio poetici samosvojnosti i artizma, čiji autori nastoje da se oslobode (a u ovom slučaju se u tome uspjelo) od svih ustaljenih postupaka i naslijeđenih klišea. Iste tragike, isti roditeljski uzdasi nemoći i tuge, iste ljubavi prema mrtvoj, ali vječno živoj djeci, stvaraju utisak da je svaka od ovih priča, u suštini, istovetna sa bilo kojom od onih preostalih, neispričanih – sve su se naše porodice poginulih i nestalih, kao po nekom nepisanom ali krvnom zakonu, ovdje čvrsto i trajno povezale u bolu, nesreći i ponosu.”

“Dramatični i potresni trenuci koji će vjerujem ostati duboko u svim članovima ekipe nemjerljivi su u odnosu na bol kroz koju su roditelji i preživjela braća ponovo prolazili. Suština je bila da se o svakom djetetu napravi dokument, da se poginuli sinovi otrgnu od obične statistike o broju poginulih te da se kroz ispovjest koju samo otac i majka mogu ispričati, napravi životna priča koja pruža otpor zaboravu” kaže povodom promocije autor Denis Bojić.

Banjaluka.com