Kino u – bioskopu (Foto)

Objavljeno: 7. 4. 2019 u 11:35h

Temin “kino” u komunikaciji često (zlo)upotrebljavamo i tamo gdje mu mjesto – nije. Navešćemo samo jedan primjer.

Koliko ste puta čuli rečenicu: “Bilo je to pravo kono od utakmice”, ako se neki fudbalski meč završio bez golova ili nekih većih uzbuđenja?

A kada smo već ovaj tekst iz serije putovanja u banjalučku prošlost ovako naslovili mislili smo na kino “Vrbas”, koje danas i postoji ili ne postoji. Prvobitno je u društvenom domu “Mejdan”, završen 1.975. godine, bila kino sala u kojoj su se u početku svakodnevno projektovali filmovi što domaće, što strane produkcije. Danas se to dešava sve rjeđe. A bioskopska sala u “Mejdanu” trebala je alimentirati nekadašnje kino “Vrbas” koje se nalazilo odmah na kraju Gradskog mosta, na desnoj obali istoimene rijeke.

Autohtono kino “Vrbas”  nalazilo se u kući Lepe Milić Popović, gdje je poslije Drugog svjetskog rata djelovalo KUD “Braća Mažar”. Nepoznat je datum od kada su počele projekcije filmova na platnu koje se svako veče spuštalo na folklorašku pozornicu ili binu. Zna se da je ovaj objekat srušen poslije katastrofalnog zamljotresa kojem će se u oktobru ove godine navršiti jubilarnih pola vijeka.

Na kino “Vrbas” u mnogome podsjećaju sekvence kultnog filma “Maratonci trče počasni krug”, pogotovo one scene dobacivanja iz publike, pa i tuče koje su redari smirivali. Imali su i Banjalučani svoga “Đenku”. Kino “Vrbas” po svom kapacitetu je bilo malo, možda tek stotinjak sjedišta, pa su tu okolnost koristili tapkaraoši i prodavci falsifikovanih ulaznica. Svi koji su kasnili na početak projekcije bili su prinuđeni na – stajanje sa strane.

Nerijetko se u vrijeme projekcije filmova, pogotovo u napetim scenama, dešavalo da neko iz publike ispusti vjetar koji bi u publici izazvao pravi takmičarski duh koji nije prestajalo dok se nije oglasio “autor” sa najviše decibela. Ili, a i to se pamti, iz mraka se moglo glasno čuti kakav će biti epilog i kraj nekog filma, jer je u publici bilo dosta ljubitelja repriza.

Konačno, kino “Vrbas” ostaće upamćeno da je zbog slabog napona ili prekida u snadbjevanju strujom, pa je dolazilo do kraćih i dužih pauza, a onda se, u nastavku, film gledao u pravoj magli izazvanoj pušačkim dimom.

Onda je, nakon čitanja ovog teksta, jasno zašto je u predzemljotresnom bioskopu često bilo – kino.

Sada – Miris ćevapa

Onog autentičnog kina “Vrbas” više nema. Pomela ga je zemljotresna stihija koja je krajem oktobra 1.969. godine pomela na hiljade objekata u Banjaluci. Na temeljima nekad popularnog bioskopa, u kojem su se najrađe prikazivali kaubojski, a bogami i partizanski filmovi, sada se nalaze ugostiteljski lokali. Očito kao privremeni objekti. Iz ovih limeki, već na polovini mosta sa obe strane obale, osjeća se aroma mirisnih ćevapa i drugog primamljivog roštilja.

Dakle, tamo gdje je ispaljeno na milione “filmskih metaka”, sada se konzumiraju delicije po kojima je Banjaluka postala nadaleko – poznata.

Banjaluka.com / Autor: Slobodan Pešević

Facebook Twitter Preporuči na Viberu
Kopirati

Nema komentara

Sakrij sve komentare

Prikaži komentare

NAPOMENA: Komentari odražavaju stavove njihovih autora, a ne nužno i stavove internet portala Banjaluka.com. Molimo korisnike da se suzdrže od vrijeđanja, psovanja i vulgarnog izražavanja. Portal Banjaluka.com zadržava pravo da obriše komentar bez najave i objašnjenja. Zbog velikog broja komentara Banjaluka.com nije dužan obrisati sve komentare koji krše pravila. Kao čitalac takođe prihvatate mogućnost da među komentarima mogu biti pronađeni sadržaji koji mogu biti u suprotnosti sa vašim vjerskim, moralnim i drugim načelima i uvjerenjima.

Šta mislite o ovoj temi?

Vaša e-mail adresa neće biti objavljena. Sva polja su obavezna!

Promo

Copyright. Sva prava zadržana. Dozvoljeno preuzimanje sadržaja isključivo uz navođenje linka prema stranici sa koje je sadržaj preuzet.