Obračuni klanova u Srbiji i Crnoj Gori odnijeli 83 života

U kriminalnim obračunima ubijene su 83 osobe u posljednjih pet godina na području Srbije i Crne Gore.

Pravosnažnom sudskom presudom riješena su svega četiri, dok su u više od dvije trećine slučajeva izvršioci i naručioci i dalje nepoznati.

Posljednji kriminalni obračun dogodio se prošle sedmice, kada su ispred zgrade suda u Nišu ubijena dvojica kriminalaca. Žarko Savić zvani Ćenta stradao je na licu mjesta, a kasnije je preminuo i Aleksandar Barjaktarević, poznat u tim krugovima kao Saško Ludak.

Životi građana Srbije, ali i država regiona, prije svih Crne Gore, ponovo su ugroženi usljed kriminalnih sukoba koji su posljednjih godina sve učestaliji.

O tome svjedoči i činjenica da su u prethodnih pet godina na mafijaški način izvedena 83 ubistva, o kojima su Radio Slobodna Evropa i KRIK napravili bazu podataka pod nazivom “Crna knjiga”. U prosjeku, svake tri sedmice mafija likvidira nekog.

Kako pokazuju podaci iz “Crne knjige”, 56 ubistava izvršeno je na teritoriji Srbije, a 27 u Crnoj Gori. Podaci o uspjesima države u razrješenju ovih ubistava su poražavajući.

U potpunosti su, sa izrečenim presudama, riješena tek četiri, dok je u 18 slučajeva suđenje u toku ili su osumnjičeni u pritvoru ili pod potjernicom. U čak 61 slučaju istraga se vodi, ali počinioci i dalje nisu identifikovani.

Ovakva statistika je vrlo zabrinjavajuća za profesora novosadskog Fakulteta za pravne i poslovne studije Zdravka Skakavca. Baza pokazuje da broj ubistava kontinuirano raste od 2012. godine, kaže on, istrage sporo napreduju, a procenat riješenih slučajeva je veoma mali.

“Očigledno je da su sva ta ubistva veoma dobro isplanirana, koordinirana, preduzimaju se aktivnosti od strane vođa kriminalnih klanova da se napravi što manje grešaka. Angažovane su uglavnom plaćene ubice i to su uglavnom osobe sa ovih prostora”, kaže on.

Dobro isplanirana ubistva nisu jedini razlog zbog kojeg je broj riješenih slučajeva izuzetno nizak, smatra Skakavac, jer je očigledna i neefikasnost tužilaštva koje vodi istragu.

Kriminolog Dobrivoje Radovanović izričito tvrdi da broj neriješenih slučajeva jasno ukazuje na povezanost između kriminalnih krugova i državnih struktura.

“Razlog zbog kojeg u većini slučajeva ubice nisu otkrivene je povezanost između struktura policije, tužilaštva i bezbednosnih organa sa organizovanim kriminalom”, kaže Radovanović.

Sačekuše

“Crna knjiga” pokazuje i da su ubistva najčešće vršena iz automatskog oružja i to u sačekušama – ubice su žrtvu čekale na određenom mjestu.

U deset odsto slučajeva pod automobil “mete” postavljena je neka vrsta eksploziva – auto-bomba. Način na koji su ubistva iz “Crne knjige” izvedena, ali i drugi slučajevi koji se u njoj nisu našli – pokušaji ubistva i prebijanja govore i o odsustvu brige za živote običnih građana, koji su se zatekli “u pogrešno vrijeme, na pogrešnom mjestu”.

To “pogrešno mjesto” nerijetko je javno, a vrijeme često takozvani špic, kada većina građana ide na posao ili se vraća kući.

Izvor: Glas Srpske