Banjalučki film “Kao da me nema” nagrađen na festivalima u Nišu i Sarajevu

Kratki igrani film “Kao da me nema”, banjalučke rediteljke Milice Vujasin i producentkinje Katarine Lazić, takođe Banjalučanke, ostvario je izuzetan uspjeh na dva značajna regionalna festivala studentskog filma, osvojivši tri nagrade.

Kako je navedeno u saopštenju Akademiju umjetnosti Univerziteta u Banjaluci (AU UNIBL) na 6. Festivalu diplomskog filma u Nišu, film je osvojio treću nagradu festivala – “Bronzanu desetku”.

Stručni žiri u sastavu Dejan Cicmilović, prof. dr Dijana Metlić i Stefan Krasić prepoznao je kvalitet filma i svrstao ga među najbolja ostvarenja ovogodišnjeg festivala.

“Film je, takođe, dobio i Nagradu Akademskog pozorišta SKC Niš, posebno priznanje koje dodatno potvrđuje umjetničku vrijednost filma”, navedeno je iz AU UNIBL.

Banjalučki film uspjeh je zabilježio i na Sarajevo film festivalu (SFF), u okviru Studentskog takmičarskog programa BH Film, gdje mu je žiri u sastavu Kemal Rizvanović, Dženita Čamo i prof. Dijana Jelača dodijelio Specijalnu nagradu žirija.

“U obrazloženju žirija istaknuta je uvjerljiva priča, složena narativna struktura i britki dijalozi, kao i izuzetno vješto korišćenje kratke forme i skučenog prostora taksija za izgradnju složene priče. Žiri je posebno izdvojio slučajan susret, upečatljiv vizuelni jezik i zrelost i jasnoću autorske vizije”, pojašnjeno je.

Tri festivalska priznanja, zaključeno je u saopštenju, predstavljaju značajan uspjeh za mladu autorku Milicu Vujasin, njen tim i Akademiju umjetnosti Univerziteta u Banjaluci, potvrđujući kvalitet i prepoznatljivost produkcije Akademije na regionalnoj filmskoj sceni.

Film je nastao u produkciji “Bigoc”, uz podršku Audio-vizuelnog centra Republike Srpske (AVC RS) i AU UNIBL.

“Kao da me nema” prati taksistu Gojka koji, tokom svoje posljednje vožnje te noći, preuzima putnicu Minu.

“Ono što započinje kao obična vožnja kroz grad postepeno prerasta u intiman razgovor dvoje potpunih stranaca, kroz koji se otvaraju teme usamljenosti, gubitka, mentalnog zdravlja i potrebe za ljudskom bliskošću. Smješten gotovo u potpunosti unutar taksija, film istražuje kako jedan iskren razgovor može promijeniti nečiji pogled na život”, kraći je sinopsis ovog sotavrenja.

U glavnim ulogama pojavlju se Maja Izetbegović i Željko Stjepanović.

Direktor fotografije je Saša Savičić, montažer Stefan Tomić, scenografiju potpisuje Slobodanka Pilić, kostimografiju Vladimirka Velaga, šminker je Penelopa Petković, kolorista Saša Karakaš Šikanić, a dizajner zvuka Igor Suzić.

Izvor: Nezavisne